PARANOID PARK
SİNOPSİS
Genç patenci Alex, Portland’ın belalı parkı olan Paranoid Park dolaylarında bir güvenlik korumasının kazara ölümüne neden olur.
Hiçbir şey söylememeye karar verir.
OYUNCU LİSTESİ
ALEX : GABE NEVINS
DETEKTİF RICHARD LIU : DAN LIU
JARED : JAKE MILLER
JENNIFER : TAYLOR MOMSEN
MACY : LAUREN MC KINNEY
CAL : OLIVIER GARNIER
SCRATCH : SCOTT GREEN
CHRISTIAN : WINFIELD HENRY JACKSON
HENRY : DILLON HINES
JOLT : BRAD PETERSON
GÜVENLİK KORUMASI : JOHN “MIKE” BURROUWES
PAISLEY : EMMA NEVINS
PAUL : JOE SCHWEITZER
TOMMY AMCA : CHRISTOPHER DOYLE
ALEX’İN ANNESİ : GRACE CARTER
ALEX’İN BABASI : JAY “SMAY” WILLIAMSON
TEKNİK EKİP
SENARYO, YÖNETİM, KURGU : GUS VAN SANT
YAPIMCILAR : MARIN KARMITZ ve NATHANAEL KARMITZ
YAPIM SORUMLUSU : CHARLES GILLIDERT
YAPIM : NEIL KOPP, DAVID CRESS
CAST : LANA VEENKER, BERNEY TELSEY CSA, DAVID VACCARI
YAPIM YÖNETMENİ : BRETT CANFORD
GÖRÜNTÜ YÖNETMENİ : CHRISTOPHER DOYLE, RAIN KATHY LI
BİRİNCİ YÖNETMEN ASİSTANI : JONAS SPACCAROTELLI
BİRİNCİ KAMERA ASİSTANI : CHRISTOPHER BLAUVELT
MÜZİK : LESLIE SHATZ
SES MİKSERİ : FELIX ANDREW
KOSTÜM : CHAPIN SIMPSON
SANAT YÖNETMENİ : JOHN PEARSON-DENNING
BİYOGRAFİ
GUS VAN SANT
Yazar ve Yönetmen
En İyi Bağımsız/Deneysel Film dalında Los Angeles Film Eleştirmenleri Ödülü’nü (1987) çıkış filmi olan MALA NOCHE’la (1985) alan Gus Van Sant, bugün de geniş ölçüde eleştiri ve izleyici kazanmaya devam ediyor. Van Sant’ın 90’ların bağımsız sinemasına damgasını vurmuş olan DRUGSTORE COWBOY (1989), MY OWN PRIVATE IDAHO (1991) ve EVEN COWGIRLS GET BLUES (1993) filmleri, çalışmalarının ayırt edici niteliklerini büyük ölçüde içeriyor. Van Sant’ın yönettiği kara komedi filmi TO DIE FOR (1995), Cannes ve Toronto Film Festivalleri’nde seyirciyle buluştu ve Nicole Kidman’a Altın Küre Ödülü’nü kazandırdı.
Van Sant’a Oscar’da En İyi Yönetmen adaylığını kazandıran GOOD WILL HUNTING (CAN DOSTUM) (1997) dokuz dalda Akademi Ödülleri’ne aday oldu ve iki dalda heykeli kazandı: En İyi Yardımcı Erkek Oyuncu Ödülü- Robin Williams, En Orijinal Senaryo Ödülü- Matt Damon ve Ben Affleck. Van Sant’ın sonraki filmi, Alfred Hitchcock klasiği PSYCHO (1998)’nun tartışma yaratan yeni versiyonu oldu. Başrollerinde Sean Connery, Rob Brown, F. Murray Abraham ve Anna Paquin’in rol aldığı edebi drama uyarlaması FINDING FORRESTER (2000) milenyumla birlikte gösterime girdi. Van Sant, içine ve köklerine döndüğü filmi güzel ve sert GERRY (2002)’nin hikayesini filmin yıldızları olan Matt Damon ve Casey Affleck’le birlikte yazdı. Doğaçlama denemesi olan GERRY Van Sant’ın sonraki filmi ELEPHANT’ı (FİL’i)(2003) etkiledi. ELEPHANT’ın galası, En İyi Filme verilen Palme d’Or ödülü ile birlikte En İyi Yönetmen ödülünü kazandığı Cannes Film Festivali’nde gerçekleşti.
Van Sant kariyeri boyunca dünyanın çeşitli film festivallerinde ödüller kazanarak kısa filmleri andıran işler yapmaya devam etti. Bu işlerinden biri 1982’de uyarladığı, New York Film Festivali’nde siyah beyaz gösterilen William S. Burroughs’un kısa öyküsü THE DICIPLINE OF DE’dir. 1996’da Van Sant, Allen Ginsberg’ü kendi şiiri olan BALLAD OF THE SKELETONS’ı okurken yönetti. Müziği Paul McCartney ve Philip Glass’a ait olan film 1997’de Sundance Film Festivali’nde prömiyerini gerçekleştirdi. Diğer kabul gören kısa işleri FIVE WAYS TO KILL YOURSELF (1987), THANKSGIVING PRAYER (1991), hikayesi Burroughs’a ait, Harmony Kornie’nin senaryolaştırdığı EASTER (1999).
Louisville, Kentucky doğumlu Van Sant, Hollyvood’a taşınmadan önce Rhole Island Design Okulu’nu kazandı. Kariyerinin başlarında iki yılını New York’taki reklam ajanslarına ticari filmler çekerek geçirdi. Taşındığı Portland, Oregon’da sonunda ek olarak yönetmenlik ve yapımcılık yapmaya başladı ve diğer ilgi alanları olan resim, fotoğraf ve yazı yazmanın peşine düştü. 1995 yılında “108 Portraits” (Twelvetrees Press) isimli fotoğraf koleksiyonunu bastı ve iki yıl sonra film yapımına hicivde bulunan ilk romanı “Pink” (Doubleday) yayımlandı. Uzun zamandır müzikle de ilgilenen Van Sant David Bowie, Elton John, The Red Hot Chili Peppers ve Hanson gibi meşhur sanatçıların müzik videolarını yönetti.
FİLMOGRAFİ
Gus Van Sant
2007 Paranoid Park
2005 Last Days
2003 Elephant
2002 Gerry
2000 Finding Forrester
1998 Psycho
1997 Good Will Hunting
1997 Ballad Of The Skeletons
1996 Four Boys In A Volvo
1995 To Die For
1993 Even Cowgrils Get The Blues
1991 Thanksgiving Prayer
1989 Drugstore Cowboy
1987 Five Ways To Kill Yourself
1987 My New Friend
1987 Ken Death gets Out Of Jail
1985 Mala Noche
RÖPORTAJ
GUS VAN SANT
Sizi Blake Nelson’ın romanını uyarlamaya iten ne oldu? Bu roman sizin fikirlerinizi nasıl destekledi?
Portland’da amatör bir patencinin hikayesiydi ve oldukça ilgi çekiciydi. Özellikle öyküde ilginç olan şey hikayenin boğucu bir durumla ilgili olmasıydı.
Hikayenin yapısına değişiklikler getirdiniz mi?
Öykünün yapısıyla oldukça oynadım. Kitapta olmayıp da filmde olan fazla bölüm yok ama yapısal olarak oldukça değişti.
Neden oyuncularınızı myspace üzerinden bulmayı tercih ettiniz?
Bütün cast ajansları neden oyuncular için okulluları tercih ediyorsa bence şimdilerde özellikle My Space o kadar yaygın. Sadece filmde profesyonel olmayan oyuncuları konuşturmanın yollarını çözmeye uğraşırken diğerlerine benzedik.
Neden Süper 8 ve 35mm’nin her ikisiyle de çekmeyi seçtiniz?
Çünkü paten filminin malzemesi süper 8 ve bir de video bandı. Filmimizde bundan küçük bir parça kullandığımız için bazı ek paten sahnelerini süper 8’le çektik. Paten kayarken büyük bir kamerayı tutmak oldukça zor, sebeplerden biri bu. Ayrıca 35mm paten avcılarının kullanması için çok pahalı bir malzeme. Ve filmimizin geri kalan bölümü benim tercihimle 35mm ile yapıldı.
Birbirini takip eden durağan karelere sahip son üç filminizden sonra Chris Doyle’u seçmiş olmanız şaşırtıcı görünebilir. Neden onu seçtiniz?
Evet, Chris özgür bir sinemacı ve hızlı bir aceleci olarak bilinir. Durağan karelere ne diyeceği bilinmez. Ama bence bu doksanlardaki Wong Kar Wai döneminin bir sonucu. İlk kez Kar Wai ile çekim yapmaya başladığında oldukça sabit kadrajlar oluşturuyorlardı. Ben uğraştım ve Chris’i durağan olmayanın topraklarına ve olabildiğince geniş bir görüş açısının alanına doğru ittim. Ama Chris biraz tedbirliydi. “İyi, kendimizi tekrarlamak istemiyoruz” diyordu. Yani kendimizden zamanda durağan olmayan, tripotla bağlantılı ve sadece bazen elde taşınabilen bir parça yaratmak için buradayız. İçinde birçok değişik tarz bulunuyor. Son dönem Kar Wai filmlerindeki bilgimden kaynaklanan ve onlardan cesaret aldığım çok sayıda ağır çekim sahne var. Ama Chris diğer şeylerin içinde oldukça durağan kadrajlamaya sahip “Lady in the Water”ı seçti. Ama paten dünyası sabit çerçevelerle bilinmez çünkü dünya tekerleklerin üzerindedir.
İlk olarak özellikle Süper 8’in kullanıldığı bazı bölümlerin daha uzun olduğunu duydum. Ayrıca sesle ilgili daha çok iş var. Post prodüksiyonun dayandığı nokta nedir?
Hayır, super 8 bölümleri, birkaç fazla paten bölümünün eklenmesi dışında, filmde olduğu halinde. Ses büyük ölçüde Sound/Music kompozitörleri tarafından ses alıcılarıyla detaylandırıldı. Ses işinde çok basit uygulamalar yaptık ama Ethon Rose tarafından kullanılan ses alıcıları oldukça komplike oldu. Bizim aldığımız kayıtlar ara sıra filmle örtüştü. Fakat müzik fazla geleneksel olmadı. Post prodüksiyon yoğun değildi ve iki haftadan fazla bir zamanda ortaya çıktı. Leslie Shatz ses tasarımcısı oldu.
Paranoid Park MK2 tarafından üretilen ilk filminiz, nasıl bir değişiklik oldu?
Yapımcı partner olarak MK2’yle film üzerine çalışmak gerçekten harika bir deneyim oldu.
Antonie Thirion.
BLAKE NELSON biyografi
Blake Nelson Portland, Oregon’da büyüdü.
Blake’in ilk yazarlık işi tembel yaşam tarzı üzerine yazdığı kısa mizah piyesleriyle Details Magazine’de başladı. Sassy Magazine (doksanların küstah kız dergisi) o zamana kadar basılmadan kalmış olan ilk romanını bölümler halinde yayımlamaya başladı.
Blake Nelson EXILE (1997) ve USER (2001) isimli iki tane yetişkin romanı daha yayımladı. 2003 yılında Genç Yetişkinler için bir roman yazmaya karar verdi ve THE NEW RULES OF HIGH SCHOOL’u yazdı. O zamandan beri beş tane GY romanı yayımladı: NEW RULES, ROCKSTAR SUPERSTAR, PROM ANONYMOUS, GENDER BLENDER ve PARANOID PARK.
CHRISTOPHER DOYLE görüntü yönetmeni
90’ların sonlarında Du Ke-feng –“Rüzgar Gibi” anlamına gelen doğulu ismi- Gus Van Sant’ın yeniden tasarladığı PSYCHO’nun çekimleri için Hollywood’da bir süre mola verdi. Bir yıl sonra AWAY WITH WORDS (Tadanobu Asano ile birlikte) filmiyle ilk yönetmenlik denemesini gerçekleştirdi. 2005 yılında, Paris’te, yirmi farklı yönetmenin değişik skeçlerinden oluşan PARIS JE T’AIME için bir film yönetti. Hem Doğu’nun hem de Batı’nın önemli festivallerinde birçok ödül kazandı.
Doğu; Hong Kong Film Ödülleri, Altın At Ödülleri, Altın Bauhinia, Thailand National Film Association Awards…)
Batı; Cannes Film Festivali, New York Film Critics Society Award, San Diego Film Critics Society Awards…) Christopher Doyle son üç yıldır Hong Kong, Çin, İngiltere, Avustralya ve Amerika arasında yaşamaktadır.
FİLMOGRAFİ seçme
2007
DOWNLOADING NANCY (Johan Renck)
PARANOID PARK (Gus Van Sant)
2006
THE HOME SONG STORIES (Tony Ayres)
PARIS, JE T’AIME – SEGMENT “13EME ARRDT” (Christopher Doyle)
LADY IN WATER (Pen-Ek Ratanaruang)
2005
THE WHITE COUNTESS (James Ivory)
PERHAPS LOVE (Peter Chan)
2004
EROS – SEGMENT “THE HAND” (Wong Kar-wai)
NOUVELLE CUISINE (Fruit Chan)
2046 (Wong Kar-Wai)
GREEN TEA (Zhang Yuan)
2003
LAST LIFE IN THE UNIVERSE (Pen-Ek Ratanaruang)
2002
INFERNAL AFFAIRS (Andrew Lau & Alan Mak)
HERO (Zhang Yimou)
SIX DAYS (Wong Kar-wai) (V)
UN AMERIKAN BIEN TRANQUILLE (Philip Noyce)
GOING HOME (Peter Chan)
LE CHEMIN DE LA LIBERTE (Philip Noyce)
2001
MADE (Jon Favreau)
2000
IN THE MOOD FOR LOVE (Wong Kar-wai)
1999
LIBERTY HEIGHTS (Barry Levinson)
AWAY WİTH WORDS (Christopher Doyle)
1998
PSYCHO (Gus Van Sant)
1997
HAPPY TOGETHER (Wong Kar-wai)
1996
TEMPTRESS MOON (Chen Kaige)
Wkw/Tk/1996@7’55’hk.Net (Wong Kar-wai)
1995
LES ANGES DECHUS (Wong Kar-wai)
1994
LES CENDRES DU TEMPS (Wong Kar-wai)
CHUNGKING EXPRESS (Wong Kar-wai)
RED ROSE WHITE ROSE (Stanley Kwan)
1991
NOS ANNEES SAUVAGES (Wong Kar-wai)
1986
NOIR ET BLANC (Claire Devers)
1983
THAT DAY, ON THE BEACH (Edward Yang)
MK2 YAPIMLARI
Marin Karmitz 1973’den beri dünya çapındaki festivallerde ödüller kazanan yüzden fazla filmin yapımcılığını yaptı.
Bazıları; Krzysztof Kieslowski’nin üçlemesi, Claude Chabrol, Abbas Kiarostami, Alain Resnais, Jean-Luc Godard, Jacques Doillon, Lucian Pintilie, Michael Haneke, Bartabas, Raphael Nadjari, Hong Sangsoo, vs.
Bu yıl Marin Karmitz ve Nathanael Karmitz'in yapımını üstlendikleri Gus Van Sant’ın filmi Paranoid Park –Resmi Seçme içinden ve tamamıyla MK2 tarafından finanse edilmiş-Cannes’da iki tane gurur verici ödül kazandı.
Şimdilerde Benoit Magimel ile, Jean-Pierre Denis’in bitmek üzere olan filmi CATHARS ve Fransa-Belçika-Kanada üçlüsü Gordon-Abel-Romy’nin ICEBERG yapımı bir komedi filmi olan RUMBA’nın yapım aşamasındalar. Aynı zamanda Benoit Magimel ve Sami Bouajila (WY Productions) ile Jalil Lespert’in ilk yönetmenliği üstlendiği filmi 24 MEASURES’ın, HeroldFamily ile Pascal Herold ve Jerome Deschamps’ın yönettiği THE TRUE STORY OF PUSS ‘N BOOTS’un ve Eran Merav’ın bir İsrail filmi olan ZION AND HIS BROTHER’ın ortak yapımını yürütüyorlar.
GUS VAN SANT’LA RÖPORTAJ
Oyuncularınızı sahiden Myspace üzerinden mi buldunuz?
Oyuncular Myspace üzerinden değildi ama biz Myspaceden bir duyuru yaptık (güler).
Oyuncularınızı neden okul öğrencilerinden seçtiniz? Sizce nedeni, profesyonel oyunculara nazaran bir çeşit masumiyete sahip olmaları olabilir mi?
Onlar kesinlikle bu işin kötü yanına sahip değiller çünkü profesyonel olmak demek toplanmış ve seçilmiş sınırlara bağlı olan bir düzenin ve stilin olması demek; “Bunu yapmanın yolu budur, bunu yapmanın yolu bu değildir” demek. Aktör olmayan biri bu tür sınırları olmadığı için sadece yapması gerekeni kolayca yapacaktır.
Sosyopatik davranıştan mı esinlendiniz?
Katillerden değil ama Nicole Kidman’ın oynadığı TO DIE FOR’daki gibi sosyopatik davranışların belirli tiplerinden etkilendim. ELEPHANT’la okullarda meydana gelen şiddet olayları daha fazla dikkatimi çekti ama aynı zamanda farklı şiddet türlerini de barındırıyor.
Film ilginç bir noktaya yükseliyor.
İnsanlar kendileri için kaygı duyduklarında ya da bir şeyle ilgili dalgın oldukları zamanlarda başka birine zarar verebilirler.
Bu temanın büyük kısmı Lauren (McKinney) tarafından eklendi. Savaş hakkında konuştu ve doğal olarak başka çocuklar bu konuyla ilgilenmedi.
Kitap uyarlamalarında büyük artış görülüyor…
Bence sinemacılar çok daha kolay olduğu için sık sık kitapları kullanıyor! Kitaptan esinleniyorlar ve yeni baştan bir hikaye yazmaktansa öykünün canlandırılması daha kolay oluyor. Bunu şöyle düşünebiliriz, bir kitap da birinin hikayesi üzerinden uyarlanıyor.
